Je wordt leider.
Misschien omdat je goed bent in je werk.
Misschien omdat iemand zag wat er in je zit.
Misschien omdat het een logische volgende stap leek.
En ergens klopt dat ook.
Totdat je merkt dat het anders werkt dan je had gedacht.
Je bent niet de enige.
Wat je misschien niet ziet,
is dat heel veel leiders hier tegenaan lopen.
Zeker in de eerste jaren.
De stap van medewerker naar leider is één van de lastigste overgangen in werk.
Niet omdat mensen het niet kunnen,
maar omdat er iets anders van ze wordt gevraagd.
De vaardigheden die je eerst succesvol maakten,
werken in een leiderschapsrol vaak niet meer hetzelfde.
Waar je eerst zelf oplossingen vond,
gaat het nu over mensen meenemen.
En juist daar lopen veel leiders vast.
Niet omdat ze het verkeerd doen,
maar omdat ze kijken op de plek waar het niet zit.
Het gaat ineens niet meer alleen over taken.
Bijna driekwart van de nieuwe leiders geeft aan
zich niet goed voorbereid te voelen op hun rol.
Grote kans dat je dit dus wel herkent.
Waar je voordat je als nieuwe leider startte, eerst vooral verantwoordelijk was
voor je eigen taken, gaat het nu over mensen.
En dat voelt soms ongrijpbaar.
Wat je dan gaat doen is dat je probeert het op te lossen.
Maar vaak blijft er iets onder zitten wat niet meebeweegt.
Omdat het niet begint bij doen,
maar wel hebben geleerd om te werken vanuit actiegerichtheid.
Dat is wat vaak wordt gezien en gewaardeerd.
Ook in de zorg, waar ik werkte,
merkte ik hoe groot de druk was om te blijven gaan.
Eerst vertragen, zeg ik.
Niet meteen oplossen.
Maar eerst zien.
Wat gebeurt hier eigenlijk?
Wat speelt er tussen mensen?
Soms helpt het als iemand even meekijkt.
Iemand die ziet wat jij nog niet ziet.
Die woorden kan geven aan wat er speelt.
Daar werk ik.
Herstel eerst de basis, en groei volgt vanzelf.
Wat dat verandert.
Er komt rust.
Je gaat herkennen wat er gebeurt.
En van daaruit ontstaat richting.
Herken je jezelf hierin?
Dan hoef je het niet alleen uit te zoeken.
Soms helpt het om hier even samen naar te kijken.
