Ga direct naar inhoud Ga direct naar hoofdmenu

Wat er gebeurt als de verbinding in je team verdwijnt

Tien jaar geleden viel ik uit

Niet omdat ik het werk niet aankon.
Niet omdat ik niet functioneerde.
En ook niet omdat ik niet in het team paste.

Ik viel uit omdat de brug tussen mijn team en het management werd weggehaald.

Onze teamleider, degene die ons verbond, vertaalde en verhelderde was ineens weg.
En met haar ook de lijm, de context, het vertrouwen.

Wat overbleef: twee goedwillende groepen, gescheiden door miscommunicatie, aannames en stille frustratie.
Twee eilanden die elkaar niet meer bereikten.
En ik voelde de leegte door het ontbreken van degene die voorheen zorgde dat alles lekker stroomde.

Dat is het moment waarop ik knakte.

Verbinding is geen luxe. Het is voorwaarde

We denken vaak dat verbinding in een team iets zachts is.
Dat het komt met leuke uitjes, samen lunchen, of af en toe een compliment.

Maar verbinding begint niet bij gezelligheid.
Verbinding begint bij veiligheid.
Bij het gevoel: ik word gezien, ik mag spreken, ik hoef het niet alleen te dragen.

Systemisch gezien gebeurde er iets fundamenteels

Toen onze teamleider verdween, verdween ook precies dat:
de bedding die we als team nodig hadden om ons werk zelfstandig te kunnen doen.

We kregen een boekje over zelfsturende teams, maar geen ondersteuning.
Geen draagvlak. Geen emotionele veiligheid.

Systemisch gezien viel de ordening weg.
De ‘ouderlaag’ in het systeem – degene die ons hield, overzag en vertaalde werd weggehaald.
We moesten ineens zelf sturen, zonder dat iemand zich afvroeg of wij ons veilig genoeg voelden om die rol op ons te nemen.

Het hogere management was zakelijk aanwezig, maar emotioneel afwezig.
Er was niemand meer om bij aan te kloppen met lastige vragen.

Zelfsturing zonder bedding is overbelasting.

En het gebeurt vaker dan we denken

In mijn werk zie ik het dagelijks:

Teams die werken naast elkaar, maar niet mét elkaar
Leiders die alles dragen, omdat ze hun team niet willen belasten
Onderliggende spanningen die nooit uitgesproken worden, maar alles kleuren

En toch zeggen we vaak: “het gaat prima.”
Tot het niet meer prima gaat.

Daarom doe ik wat ik nu doe

Omdat ik weet wat er gebeurt als de brug verdwijnt.
En ik geloof dat het anders kan.
Dat teams wél in verbinding kunnen werken, met elkaar én met hun leiderschap.

Ik help organisaties om die onderstroom weer zichtbaar te maken. Niet met korte interventies, maar door duurzaam te kijken naar ordening, rolverdeling en veiligheid.

Zodat samenwerking weer mag ontstaan – van binnenuit.

Hoe dat eruit ziet

Soms loop ik een paar sessies met een team mee.
Soms begeleid ik een leider die te veel is gaan dragen.
Soms breng ik in kaart wat onzichtbaar blijft – zodat beweging weer mogelijk wordt.
In alle gevallen begint het met één vraag:

Waar is de verbinding kwijtgeraakt?

Wil je dat ik vrijblijvend meekijk binnen jouw team of organisatie?
Dan plan ik graag een verkennend gesprek.

Contact opnemen

Andere blogs

De kern van alle relaties is vertrouwen

Vertrouwen is de lijm die een organisatie bij elkaar houdt. Het functioneert als cement. Lees hier meer over vertrouwen in relaties.

Lees meer

Hij blij en ik erbij

Ander gedrag willen zien, vraagt ook van jou om iets anders te doen. Bijvoorbeeld om het gedrag anders te interpreteren of er anders mee om te gaan.

Lees meer

Holding space

‘Holding space’ betekent zoiets als: liefdevol ruimte openhouden, zodat iemand anders de weg naar groei of de oplossing van een probleem kan vinden.

Lees meer

Wat doen we met de angst?

Ik las het artikel van Marleen Moors, genaamd “ontologische veiligheid en angst”. De huidige omstandigheden maken dat ik daarover graag iets wil schrijven.

Lees meer

Algemene voorwaarden Privacyverklaring

Design & development: Pixel Creation